بر سر گورم چشمها چرخ میزنند، پیچ و تاب میخورند، پس و پیش میروند و تصادف میکنند. دستها قلاب میشوند، تکان میخورند، بالا و پایین میروند. پاها کشیده میشوند، ضربه میزنند و ستون میشوند. شکمها سیر میشوند، متورم میشوند، پس میدهند! زندگی در کف دستهای من پنهان نیست! پس از من بسیاری خوشبخت خواهند بود و بسیاری بیشتر تیره روز. اما وزن این غربت را، فقط خاک گور خودم خواهد توانست تحمل کند و رازهای محبوس در سینه ام را، فقط نسیمِ شبانگاهیِ نخستینِ مرگم آزاد خواهد کرد آزادشان خواهد کرد تا در شهر مردگان پرواز کنند، برقصند، در گوش بعضیها جیغ بزنند و یک عمر سکوتم را در کوچه ها جار بزنند. تمام داراییهایم مال شما. روانم، همین امشب از روسپیِ مادر به خطای چاک خورده دامانِ خونین دستی دنیا نام، که شما تنگ در آغوشش می فشارید چشم میشوید. شاید فردا دیوانه بخوانیدم و با پاککن کزایی سلیقه تان از دنیای اجسام هم پاک و فراموشم کنید. چه بهتر، که این تقاطع انسانیت و توحش، راهمان را از هم جدا خواهد کرد. ادامه مطلب

خداوند به نظرم کلا دو دسته انسان آفرید. 1 انسانها 2 روحانیون دینی *هر دینی*! این جماعت در وقت لزوم میتونن به هر موجود دیگه ای تغییر شکل بدن و خود متخصص پنداری عجیبی در درونشون تعبیه شده که میترسم فردا در باره ی دستور زبان چینی هم اصلاحیه بدن! یاد این افتادم که دین زردشت رو هم همین روحانیهاش به نابودی کشوندن. یادش به خیر حاج آقا و قبل اون آقای مسعول، *با ع نوشتم چون اون طوری تلفظش میکرد* همین رادیو جوان خودمون فرشید منافی! درسته کلا عقایدش و آدمهای هم دستش رو قبول ندارم اما اعتراف میکنم که حرفه ای کار کرد حتی تو رادیو پسفردا! قضیه ی منصور هلاجه که بهش گفتن چرا افتادی رو پای این دزد در حال اعدام، گفت در حرفه ی دزدی خود به کمال بود! *دیشب عقاید یک دلغک هاینریش بل رو خوندم. خیلی خوب بود ولی به نظرم من هم جای ماری بودم شاید همچین کاری میکردم. سقط جنین، درد، دربدری، بی توجهی و ... ما حق رو میدیم به شخصیت هانس ولی فکر میکنیم یه زن تو موقعیت ماری چه فشارهایی رو تحمل کرده و تا کی میتونه دووم بیاره؟ یه زن ثبات میخواد، آرامش. راستی اگه الان بودن کلا صورت مسئله پاک بود! ازدواج سفید تازه با کلاستادامه مطلب

به تو گفتم اگه مستم کنی مثل پرنده، دیگه از من نپرس مستی عاشق چون و چنده. چنان دلسوخته میزنم به اسمت زیر آواز، که آوازه ی من راه فرارت رو ببنده... ********* من دربدر عشقم و رسوای جهانم، چون سایه به دنبال سر عشق روانم. او کهنه حریف من و من کهنه حریفش، سرگرم قماریم من و او رو سر جانم. باید که ببازم، با درد بسازم، در مذهب رندان، این است نمازم... ********* اون که دل به قصه ها باخت تو بودی تو بودی، خونمونو روی آب ساخت تو بودی تو بودی... ********* بذارید همه بدونن که به دست غم اسیره، آخرش یه شب همینجا سر این کوچه میمیره. ********* آخرین نقشی که شب در خاطرم ماند تو ای، اولین یادی که صبح از خاطرم خیزد تو ای... ********* معین، ماکارونی آرمیتا، ترشی، *نباشه نمیشه* نوشابه، *قدیما همه در نوشابه میدادن من باز کنم تازگیا واسه خودمم به زور از پسش برمیام*. زندگی جریان داره خوبش و بدش... یادم نمیومد کی آخرین بار خودم نوشابه هوس کردم و خوردم! *یادش به خیر پارسال یه شب که رفته بودیم با نفیس پیتزا نیما، چون میدونه من فانتای زرد دوس دارم اومد یه فانتا واسه من و یه کولا واادامه مطلب

زمستون، تن اریون باخچه زیر بارون نمیدونی تو که عاشق نبودی، چه سخته مرگ گل برای گلدون. گل و گلدون چه شبها ، نشستن بی بهانه، واسه هم قصه گفتن عاشقانه... زمستون افشین، یه دنیا حس سرماست، یه دنیا خاطرست، زمستون هم قشنگتر بود انگار وقتی بچه بودیم! هفت سین و بوی عید نو بود و زیبا... ولی الان مثل مرغیم که زمستون و یلدا و نوروز و تابستونمون انگار ته دل و قلبمون کاملا یکیه هیچ فرقی نداره، هیچ ذوقی، هیچ ذوقی! *خرید همیشه میتونه حال یک موجود مؤنث رو بهتر کنه در این شک نکنید! 3 تا پیرهن، یه رژ لب، یه بسته ناخون مصنوعی، حدود 150 حالا یکم اینور اونور. *جدا چرا هرکی بهش میگم پنیر عسل امتحان کن میترسه زنده نمونه آیا واقعا؟! شب خوبی بود امشب به نسبت شبهای این دو سه ماه اخیر! نمیدونم، حس خوب یه چیز درونیه انگار! حد اقل واسه کسی که دل گرفتناش درونی و بی دلیله، خوشحالیش هم یکم باید این جوری باشه دیگه. *نمیفهمم و نفهمیدم و نخواهم فهمید این تارکان چی داره این قدر تو ترکیه براش سر و دست میشکنن، لوس بی مزه! آهنگاشو که گوش میدم فکر میکنم میشه میکسشون کرد رو سحنه دار ترین بخش فیلمهای خارجی، اون خیلی خیلی بداشوادامه مطلب

وقتی کسی متهم به خلاف هست بهش میگن کلاه بردار.

وقتی از شاکی میپرسن چی شده، میگه: فلانی سرم کلاه گذاشته!

الان مسئله دقیقا اینه که یه خلافکار کلاه سر مردم میذاره، یا کلاهشونو از سرشون برمیداره؟

مسؤولین امر لطفا هرچه سریعتر رسیدگی کنن که ذهنم لنگه!

*امروز خیلی یهو آهنگایی یادم می افتن و تو ذهنم پخش میشن که فکر میکردم تا آخر عمر هیچ وقت بی مقدمه یادشون نیفتم!

یاد اون مقایسه ی اطلاعات تو حافظه ی انسان با پرنده ی توی قفس از ارسطو افتادم نمیدونم چرا!

خدا جونم، چرا به نظرت این همه تحملم بالاست؟ چرا همه عادت کردن بلاهایی سرم بیارن، و تو فشارهایی بذارنم که خودشون عمرا یک هزارمش رو تحمل نمیکردن!؟ چرا بعدش هم طلبکار میشن؟ انگار خفه شدن و ناز دیگرانو کشیدن دیگه شده وظیفم! همیشه بیشتر از حد، بیشتر از یه نیمه باید خرج کنم از خودم تو رابطه با یه انسان دیگه، که به نظرم باید کاملا 50 50 حساب کرد. خدا جونم چرا مردهای دنیات زن شدن و زنا دارن مردونگی میکنن؟ مردا مثل زنا حساس، زود رنج، پر توقع، ضعیف و ظاهربین! زنها مثل مردا پررو، پر ادعا، محکم، فداکار، زیاده خواه، عوضی و کلاه بردار، بی ظرافت و بی احساس! کجا داریم میریم؟ دیگه به خودم اجازه نمیدم به کسی توضیح بدم و بیشتر از این خودمو برای این که دیگران عضیت نشن عضیت کنم! *امروز یه دوست قدیمی که خیلی ناراحتم کرده بود بهم زنگ زد. یخ از من گرمتر برخورد میکرد در اون شرایط! برعکس قدیما بودم که به خودم میگفتم به روی طرف نیار که جلوت شرمنده نشه! انقدر احمقم که ناراحتی و شرمندگی دیگران در برابرم، خودمو شرمنده میکنه. اگه این قدر احمق نبودم این تصویری که الان تو ذهن دیگران ازم هست *دختری که هیچی حالیش نیست وادامه مطلب

چهارشنبه موقع برگشت از دانشگاه ماشین تسمه تایم پاره کرد. حدود 2 ساعت تو سرما! البته قبلش هم بخاری ماشین بابا خراب بود! بعد خونه و فریز شدن اینجا! نظریه ی من اینه که پکیج رو کلا خاموش کنن و بیخودی پول گاز ندن خوب، چون به هیچ وجه جوابگو نیست. فکر کنم هوای خونه بیشتر از چند درجه ی ناقابل با هوای بیرون فرق نداشته باشه. بیرون این روزا بین 0 تا -7 متغیره، خونه شاید 3 باشه شاید هم کمتر. همین الان که مینویسم دستام انقدر بی حس شدن از سرما که نمیتونم به تندی همیشه تایپ کنم. کرج سردتر از تهران بود ولی شوفاژ و هیتر خودم به خوبی اتاقمو گرم میکرد. ادامه مطلب

ای لعنت بر این 2048!

جدا کمتر بازی ای این قدر میتونه اعتیاد آور باشه!

فکر میکنم از تیر ماه تا الان، نمیشه بازی کنم و ازش خسته باشم!

چه قدر خوبن چیزایی که حالمون باهاشون خوبن.

*گاهی تاریخ چندتا پستم یکیه اما نوشته ها شاید متفاوت باشه.

دلیلش اینه که گاهی اینترنت نیست یا حسش نیست، پس مطالب رو تو ذهنم نگه میدارم و یه جا میفرستم.

پیشنهاد میکنم جای این اسم دهن پر کن بهش بگیم ولیمه!

ولیمه ی هر ساله!

فقط دیگ کوچیک رسید بیرون بدن و دوتا دیگ بزرگ برنج و فکر کنم حتما سه چهارم خورش رفت برای فک و فامیل!

همه چهلتا چهلتا!

دقیقا به خاطر این که خودمو نخورم وقت کشیدن نمیرم پایین!

خدایا منو ببخش ولی وجدانا این رسمش نیست آخه.

خیلی خوبه این stw! یه دنیای کامله که میشه توش زندگی کرد! قدیما میگفتم خوبه این کلش که همه معتادش شدن، خوب این هم ورژن صوتیش که خیلی بهتره! stw کلا هیچ تشابهی با کلش نداره ولی تو اعتیاد آور بودنش جدا اشتراک داره. تو این بازی تو محیط طبیعی رها شدی و باید بتونی خودتو زنده نگه داری یا به عبارت بهتر زنده بمونی. باید ماهی بگیری، درخت قطع کنی، آتیش درست کنی، سیخ و نیزه و تبر و قطب نما و قایق و تور ماهیگیری و ... بسازی، خرگوش و خرس و گرگ شکار کنی، همه رو خورد کنی و تو آتیش کباب کنی و بخوری. باید چمن و علف و چوب و گل و سنگ برای درست کردن ابزار زندگی جمع کنی. باید کوزه درست کنی و همیشه آب زخیره داشته باشی. میتونی از پوست خرگوشها حوله درست کنی و با یه سفر خیلی طولانی به روستای پشت نقشه یه سری وسایل مثل کاست پلیر و دارو و لباس و باتری و تخت خواب و دو چرخه و تفنگ و ... از اونجا برداری. از اطراف توت و موز و سیب جمع کنی. اگه دلت خواست pk خودت رو روشن کنی و با بقیه که این علامت pk و دارن بجنگی و اگه مردن هرچی دارن برداری. باید بخوابی و بپری و سفر کنی و آب و غذا بخوری و هواست به حمله ی خرسهای وحشی باشهادامه مطلب

دیروز سر کلاس استاد عبد اللهیان وقتی مثل همیشه داشت تو کلاس راه میرفت و حرف میزد، در واقع املا میگفت بچه ها بنویسن lol انگار تو ذهنم فید شد و حس کردم این آئورلیانو بوئندیاست که داره رژه میره، چراشو نمیدونم. وقتی داشت از ارنست همینگوی حرف میزد، بی مقدمه فکرم به این سمت رفت که واقعا فرق من با یه گونی سیبزمینی چیه؟ بعدش به ذهنم رسید که شاید قد یه کسی که دردش بتونه هنر خلق کنه درد کشیدم، و تصمیم کبرا گرفتم که اسم اولین داستان کوتاه جدیمو بذارم نهال سیبزمینی. این اشاره به یکی از جالبترین خاطرات زندگیم و سوتی کسی داره وگرنه میدونم سیبزمینی نهال نداره. وقتی داشت در باره ی ویلیام فاکنر و اشتاین بک حرف میزد، یه متن داشت تو ذهنم شکل میگرفت. جالب این جاست که تمام حرفای استادو هم میشنیدم، درک میکردم و به خاطر میسپردم، درست انگار که مغذم به صورت مساوی داره روی 2 بخش فعالیت میکنه. الان یادم افتاد چرا خودمو با گونی سیبزمینی مقایسه کردم! کلمه ی گونی سیبزمینی رو چند هفته پیش استاد بیات گفته بود، البته نه در باره ی من، ولی گاهی ذهنم چیزای نا مربوط رو میچسبونه به هم. دیروز یادم افتاد جز اون خودکار کزایی ادامه مطلب